Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Τα δικά μας μικρά ΟΧΙ, συνέχεια του μεγάλου ΟΧΙ του 1940


Τι καλύτερο φόρο τιμής να αποτίσεις σε μια γενιά απλών ανθρώπων, που από τη μια μέρα στην άλλη μετατράπηκαν σε ήρωες, από το να αναγνωρίσεις την σημαντικότητα της τεράστιας ιστορικής τους απόφασης, να ακολουθήσεις τις αρχές τους, και να μείνεις σταθερά προσανατολισμένος στο δρόμο που χάραξαν ;
Η γενιά των πατεράδων, και των παπούδων μας για κάποιους νεότερους από μας, ήταν η γενιά που έγραψε την εποποιία του ΟΧΙ, που ξεκίνησε στις 28 Οκτωβρίου του 1940, κορυφώθηκε στα Αλβανικά βουνά κατ’ αρχήν, αλλά στην ουσία ολοκληρώθηκε με την απελευθέρωση της Ελλάδας.
Οι γενιές των γονιών και των παπούδων μας ήταν αυτές που καθημερινά και μακρόχρονα σε μια συνολική ιστορική αποφασιστική πορεία έκαναν το ΟΧΙ κυρίαρχη επιλογή τους και στάση ζωής, ηθικής και πορείας εθνικής επιβίωσης.

-ΟΧΙ είπαν στον Ιταλό εισβολέα τον Οκτώβριο του 1940 και έγραψαν το έπος της Αλβανίας.
-ΟΧΙ είπαν στον Γερμανό εισβολέα και έγραψαν το έπος των οχυρών Ρούπελ, και την μάχη της Κρήτης.
-ΟΧΙ είπαν στο Γερμανό και Βούλγαρο κατακτητή και έγραψαν το έπος της Εθνικής Αντίστασης.
-ΟΧΙ είπαν στην κομμουνιστική ανταρσία και κράτησαν την Ελλάδα ελεύθερη και δημοκρατική.
«Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι», μάθαμε να λέμε και εμείς ΟΧΙ σε κρίσιμες επιλογές της δημόσιας και όχι μόνον, ζωής μας.
-ΟΧΙ είπαμε στην δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967.
-ΟΧΙ είπαμε και αντισταθήκαμε στην εισβολή και τη κυριαρχία της αριστεράς μετά την μεταπολίτευση.
-ΟΧΙ είπαμε στον μονοκομματισμό της αριστεράς και των παραλλαγών της, στα Πανεπιστήμια και στην κοινωνία στην δεκαπενταετία του 1975-1990.
-ΟΧΙ είπαμε στον απομονωτισμό της Ελλάδας από το Ευρωπαικό της μέλλον.
-ΟΧΙ είπαμε σ’ όλους αυτούς που με υλικά ανταλλάγματα, εξαγορές, βολέματα και εύκολο καριερισμό, μας κάλεσαν να απαρνηθούμε ιδέες, αρχές και αξίες, που μ’ αυτές ανατραφήκαμε.
-ΟΧΙ είπαμε στους σύγχρονους νεοεξουσιαστές, διαχειριστές της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης που ισοπεδώνει έθνη, ιστορία και παραδόσεις, εμπρός στην ισχύ των οικονομικών της αγοράς, και στην υποταγή μας σ’ αυτήν.
-ΟΧΙ είπαμε στους εμπόρους και μεταπράτες της ιδεολογίας και της ιστορίας μας, που μας κάλεσαν να απαρνηθούμε και να ρευστοποιήσουμε όχι μόνο το όνομα αλλά και την ελληνικότητα της Μακεδονίας.
-ΟΧΙ είπαμε σ’ ολους αυτούς που υπονόμευαν τον αγώνα συμπαράστασης και δικαίωσης που δίναμε, για τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου.
-ΟΧΙ είπαμε στους εμπνευστές και υποστηρικτές του σχεδίου Ανάν που ξεπουλούσε την Κύπρο.
-ΟΧΙ είπαμε σ’ αυτούς που μας καλούσαν να πειθαρχήσουμε στις ειλημένες αποφάσεις για το μέλλον της πατρίδας μας, της μιας και μόνης σήμερα υπερδύναμης, και να αποδεχθούμε γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, και διαπραγματεύσεις για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
-ΟΧΙ λέμε σ’ αυτούς που μας καλούν να ανταλλάξουμε την σιωπή μας, με την συμμετοχή μας στην επιχειρούμενη διαδικασία νομιμοποίησης των πολιτικών εγκλημάτων σε βάρος της παράταξης και της πατρίδας.
Ας είναι σίγουροι όπου κι αν βρίσκονται οι πρόγονοι μας, οι αυθεντικοί εκφραστές του ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου του 1940 και των πολλών ΟΧΙ που ακολούθησαν, ότι περήφανοι γι αυτούς, θα είμαστε οι άξιοι συνεχιστές της βαρειάς και πολύτιμης διαθήκης που μας άφησαν.
Με τα δικά μας μικρά αλλά σημαντικά ΟΧΙ, συνεχίζουμε στο δύσκολο και ματωμένο ένδοξο δρόμο τους, ακολουθούμε τη περπατησιά τους.
‘Ισως το κόστος των δικών μας ΟΧΙ να μην πληρώνεται με χιλιάδες νεκρούς, με εκτελέσεις, με κρυοπαγήματα, με ακρωτηριασμένα μέλη, με παιδομαζώματα, με εμφυλίους, με εξορίες, με φυλακίσεις, με αδελφοκτόνους σπαραγμούς, με πείνα και στερήσεις όπως εκείνοι υπέφεραν.
Μακάρι ποτέ να μην χρειασθεί.
Να είναι όμως σίγουροι ότι είμαστε αποφασισμένοι να λέμε ΟΧΙ ανεξαρτήτως κόστους, αγώνων, απαιτήσεων και θυσιών.
Το δρόμο μας, που δεν χωράει ξεστρατίσματα, φωτίζουν οι θυσίες τους.
Γιατί έτσι πρέπει, έτσι θα γίνει, και έτσι τιμάμε τους αγώνες και την μνήμη τους.
28.10.2009 nikitara-tsimiski.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου