Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΥΤΟΥΡΓΙΑ, Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ

Η βαρειά εκλογική ήττα της ΝΔ, απαιτεί και ριζοσπαστικές μεθόδους θεραπείας και αποκατάστασης.

Η ανάληψη της ευθύνης της ήττας από τον Κ. Καραμανλή μπορεί να είναι αναμενόμενη, φαινομενικά γενναιόψυχη, αλλά δεν είναι ικανή και πολιτικά ορθή για την εξεύρεση των αιτίων της ήττας και τον επιμερισμό των ευθυνών.

Είναι σαφές ότι επιλέχθηκε ή επιβλήθηκε στην πράξη με την απουσία άλλης κεντρικής πολιτικής επιλογής, το υπουργοκεντρικό μοντέλο διακυβέρνησης.



Το μοντέλο αυτό, διάδοχος του βουλευτοκρατικού μοντέλου λειτουργίας της ΝΔ όσο ήταν στην αντιπολίτευση, έδωσε την ευχέρεια στον κάθε υπουργό να ακολουθήσει αυτόνομη πολιτική με προσωπικές επιλογές στις πρακτικές στην στελέχωση με πρόσωπα, στις προτεραιότητες και τον προγραμματισμό του κυβερνητικού έργου.

Η απουσία ελέγχου από τον Πρωθυπουργό βοήθησε στην ανάπτυξη φαινομένων αυθαιρεσιών, συγκεντρωτισμού, αναποτελεσματικότητας, διαπλοκής, διαφθοράς, αλλά και έδωσε την ευκαιρία προσωπικής ανάδειξης των καλών πρωτοβουλιών κάποιων υπουργών σε κάποιες σπάνιες βέβαια περιπτώσεις, που δεν αλλάζουν όμως την γενική εικόνα.

Με βάση τα παραπάνω ο υπολογισμός πολιτικού κόστους, ο καριερισμός, η λογική του προσωπικού συμφέροντος, η ημετεροκρατία, επεκράτησαν για την πολιτική ανέλιξης στην επιλογή τακτικών του κάθε υπουργού, που μαζί με την τακτική αναίμακτης πολιτικά διαχείρισης, συνέβαλαν στην αναποτελεσματικότητα και την ανυπαρξία λύσεων, που έγιναν γρήγορα ορατά από το εκλογικό σώμα, και βαθμολόγησαν ανάλογα κάθε μέλος της κυβέρνησης.

Άρα έχουμε αποτυχημένους υπουργούς ή πιο ουδέτερα αποτυχημένες πολιτικές υπουργών, που δεν μειώνουν όμως την ευθύνη ενός εκάστου, και το ποσοστό συμμετοχής του στην γενικότερη ανυπαρξία και αποτυχία της κυβέρνησης της ΝΔ.

Σήμερα κάτω από το βάρος της εκλογής νέου προέδρου της ΝΔ επιχειρείται από τους υπεύθυνους, ο παραμερισμός των ευθυνών των υπουργών της ΝΔ, η απενοχοποίηση τους, και ο εξαγνισμός τους μέσα από την συμμετοχή τους σε νέα ηγετικά περιβάλλοντα που διαμορφώνονται στην πορεία για την εσωκομματική εκλογή.
Όλοι αυτοί προσφέρουν στο νέο(α) διαφαινόμενο(η) πρόεδρο της ΝΔ την εκλογική βοήθεια των μηχανισμών τους για την επικράτηση, με στόχο και αντάλλαγμα την επιβίωση μέσα από την συμμετοχή τους στο νέο ηγετικό σχήμα.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στο σύνολο τους οι πλέον αποτυχημένοι υπουργοί, βρίσκονται συνασπισμένοι σε συγκεκριμένο μπλοκ υποψηφίου, ή και ακόμα συμμετέχουν αυτόνομα στην διεκδίκηση της ηγεσίας της ΝΔ, για να επιβιώσουν, να διαπραγματευθούν, να αυτοπροστατευθούν και να αποκτήσουν την υψηλή προτεραιότητα στην νέα κομματική επετηρίδα της ιεραρχίας που αποζητούν και που θα δημιουργηθεί από την νέα ηγεσία.

Και επειδή στην ζωή όλοι έχουν όνομα και επώνυμο, έτσι και ο καταλογισμός των ευθυνών έχει προορισμό, διεύθυνση και παραλήπτη.

Δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να είναι επώνυμος και γνωστός, και οι συνυπεύθυνοι υπουργοί του μεγαλομέτοχοι ή μικρομέτοχοι στην πολιτική ανώνυμη εταιρία όπως κατάντησαν τη ΝΔ, να είναι ανώνυμοι και άγνωστοι.

Για την εκλογική ήττα και συντριβή της ΝΔ, ευθύνες δεν έχει μόνο ο πρωθυπουργός. Αυτός τουλάχιστον τις ανέλαβε με γεναιότητα.

Υπάρχουν και πολλοί άλλοι. Σε κάποιους αναφερόμαστε, κάποιους άλλους περιγράφουμε, κάποιους άλλους οχι ακόμα.

Οι μεγαλοϋπουργοί Γ. Σουφλιάς και Γ. Αλογοσκούφης αναλαμβάνοντας έστω ένα μέρος των ευθυνών τους, ακολούθησαν κοινή οδό, αυτήν της εξόδου και της ιδιώτευσης.

Τον δρόμο αυτό δείχνουμε να ακολουθήσουν και όσοι άλλοι υπουργοί δοκιμάσθηκαν απέτυχαν και συνέβαλαν στον διασυρμό της παράταξης.

Δεν ακούσαμε από τους πρωταίτιους φωνή αυτοκριτικής, δεν είδαμε την εντιμότητα ανάληψης των ευθυνών που τους αναλογούν, γεγονός που θα μπορούσε να δράσει εξαγνιστικά ή και καθαρτικά, και να παρατείνει το χρόνο παραμονής τους στη ΝΔ.

Αντίθετα τους βλέπουμε να κρύβονται, να μεταλλάσσονται για να επιβιώσουν, να αλληλοκατηγορούνται, να συγκροτούν νέα περιβάλλοντα, να συνασπίζονται.

Για αυτούς και όσους σπατάλησαν το δημόσιο χρήμα, προκάλεσαν με τις συμπεριφορές τους, τραυμάτισαν την παράταξη και το λαικό αίσθημα, απόλαυσαν δίμηνες ή και τρίμηνες καλοκαιρινές σκαφάτες ή μη, διακοπές πληρωμένες από τα δημόσια ή άλλα ταμεία, εν μέσω πολιτικής και οικονομικής κρίσης θα επανέλθουμε.

Για τα δημιουργήματα και τους εκφραστές του πολιτικού μόντελιγκ και του τηλεοπτικού μάρκετιγκ, για τους συχνούς επισκέπτες και για τους μόνιμους θαμώνες των γραφείων των μεγαλοεργολάβων των ΜΜΕ, για τους οπαδούς της πολιτικής με όρους lifestyle, για όλους αυτούς τους παραπάνω που θέλουν να έχουν και ηγετικό ρόλο στην ΝΔ και να διαμορφώνουν ιδεολογία, πολιτική και άποψη, θα επανέλθουμε σύντομα με ονόματα και διευθύνσεις.

Γιατί η σιωπή είναι συναυτουργία και η συνύπαρξη είναι συνενοχή.

Τότε όμως η αντίδραση είναι καθήκον.


nikitara-tsimiski.blogspot.com

3 σχόλια:

  1. Ολα έχουν αρχή και τέλος. Κατι που μένει αναλλοιωτο φθείρεται και πεθαίνει. Ας κανουμε μια καινούρια αρχή με ένα καινούριο κόμμα. Οτι και αν σημαίνει βραχυπρόθεσμα αυτό, σε διάστημα 3-4 ετών θα αποτελεί σοβαρό παράγοντα διαμόρφωσης πολιτικής. Τα δύο κόμματα μοιάζουν πλέον σε όλα. Επιλέγονται με κριτήριο την διαχείριση μέσα στα όρια που λειτουργεί ένας λογιστής ή manager. Δεν υπάρχει μηχανισμός παραγωγής, αφενός σκέψης και αφετέρου πρακτικής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=1420538&pg=2&pid=1420905&orderdir=asc#post_1420905

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η πολιτική μοναξιά της κ. Μπακογιάννη
    ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΤΣΟΥCity Press Δευτέρα 26/10/2009

    Η Ντόρα Μπακογιάννη αρχίζει να εμφανίζει χαρακτηριστικά Χίλαρι Κλίντον. Δυσκολεύεται να κερδίσει μια μάχη για την ηγεσία, που στην αρχή όλοι θεωρούσαν ένα είδος πολιτικού περίπατου. Στην περίπτωση όμως της κ. Μπακογιάννη, η αμφισβήτηση δεν έρχεται από ένα στέλεχος σαν τον κ. Ομπάμα, ικανό να εκφράσει τη νέα εποχή, αλλά από ηγετικά στελέχη της ΝΔ με αρκετά παραδοσιακό πολιτικό προφίλ.
    Δύναμη και αδυναμία
    Είναι κοινό μυστικό ότι η κ. Μπακογιάννη εκφράζει πολιτικά μία από τις δύο δυναστείες που κυριαρχούν παραδοσιακά στο χώρο της ΝΔ. Από τη στιγμή, μάλιστα, που ο καραμανλικός μηχανισμός διαλύθηκε με πρωτοβουλία του ίδιου του κ. Καραμανλή, ενισχύθηκε το συγκριτικό πλεονέκτημα της κ. Μπακογιάννη.
    Το πρόβλημα με τις πολιτικές δυναστείες της ΝΔ και τους μηχανισμούς τους είναι ότι εκτός από συσπειρώσεις δημιουργούν και αντισυσπειρώσεις. Η πρώην υπουργός Εξωτερικών έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη του μεγαλύτερου μέρους του μηχανισμού της ΝΔ, σχεδόν όλων των πολιτικών οικογενειών που παίζουν ρόλο στην Κεντροδεξιά και της σχετικής πλειοψηφίας των ψηφοφόρων της ΝΔ.
    Όλα αυτά μοιάζουν εντυπωσιακά, μπορεί όμως να οδηγήσουν στο αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Πάρα πολλοί Νεοδημοκράτες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση που διαμορφώνεται δεν τους εκφράζει πολιτικά. Γι’ αυτό παρατηρείται τις τελευταίες εβδομάδες ενίσχυση της συγκριτικής θέσης των άλλων υποψηφίων για την ηγεσία και προωθείται η μεταξύ τους συνεννόηση.
    Τα συμφέροντα
    Τα πολιτικά σχέδια της κ. Μπακογιάννη εξυπηρετούνται και από ένα εντυπωσιακό κύκλωμα επιχειρηματικών συμφερόντων, ορισμένα από τα οποία έχουν ισχυρή παρουσία στα ΜΜΕ. Αυτοί που «χρωστάνε» στον πρώην πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη, εκείνοι που έχουν έρθει σε συνεννόηση με την κ. Μπακογιάννη και όσοι θέλουν να «επενδύσουν» στην πιθανότερη νέα ηγεσία της ΝΔ αποτελούν μια ισχυρή ομάδα επιχειρηματικών και μιντιακών συμφερόντων.
    Σε μια εποχή, όμως, που η ΝΔ πλήρωσε ακριβά την εξυπηρέτηση συμφερόντων και την αυτοεξυπηρέτηση των πολιτικών στελεχών της, η μέθοδος της κ. Μπακογιάννη μοιάζει ξεπερασμένη από τις εξελίξεις. Υποχρεώνει πολλούς Νεοδημοκράτες να κρατήσουν αποστάσεις από μία υποψηφιότητα που έχει τα γνωστά διαπλεκόμενα χαρακτηριστικά. Με τον κ. Παπανδρέου να τονίζει σε κάθε ευκαιρία ότι «δεν χρωστάω σε κανέναν», η κ. Μπακογιάννη διεκδικεί την ηγεσία της ΝΔ με μια μεγάλη λίστα υποστηρικτών από το χώρο των επιχειρήσεων και των ΜΜΕ, που είναι βέβαιο ότι θα ζητήσουν την εξόφληση του σχετικού λογαριασμού, εάν φυσικά το επιτρέψουν οι πολιτικές συνθήκες.
    Η κ. Μπακογιάννη εκφράζει μια πολιτική δυναστεία της Κεντροδεξιάς, ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος του κομματικού μηχανισμού της ΝΔ, υποστηρίζεται δυναμικά από ένα ισχυρό επιχειρηματικό «λόμπι» και έχει ισχυρή διασύνδεση στο χώρο των ΜΜΕ. Το γεγονός ότι αισθάνεται σε αυτές τις συνθήκες πολιτική μοναξιά πρέπει να αποδοθεί στις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αλλαγές που πραγματοποιούνται στο πολιτικό μας σύστημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή